Harukilade Bir Çiftin Badireli Ev Yaşamı - İkincikat Tiyatro

Konsept ve Yönetim: Mine Çerçi
Metin Yazımı: Mine Çerçi, Güray Dinçol, Sena Taşkapılıoğlu
Oyuncular: Güray Dinçol, Sena Taşkapılıoğlu
Ses Tasarım ve Müzik: Eda Er
Işık Tasarım: Utku Kara
Kostüm Tasarım: İnci Kangal Özgür
Dekor Tasarım: Mine Çerçi
Dekor Uygulama: Marta Montevecchi
Teknik Uygulama: Koray Doğan
Afiş Tasarımı: Uğur Açıkgöz

Bu akşam yolum ikinci kez Güray Dinçol ile kesişti. Kendisiyle Şatonun Altında oyunuyla tanışmıştım ve tiyatrolarına aşık olmuştum. Bu oyunlarını da çok sevdim. Bir kadınla bir adam birlikte yaşadıkları hayatlarını evin iç duvarlarından doğru bize anlatıyorlar. Anlattıkları hikaye aslında tanıdık. Hepimize ait, hayatın ana hatları, kalın çizgileri. Ama hikayeyi sanki yabancı bir dilde anlatıyorlar. Sonra çok harika bir şey oluyor ve biz anlattıklarını dillerini bilmesek de anlıyoruz. Büyülü bir şey sanki.

Oksimoron - Tatbikat Sahnesi

Yazan: Robert Dubac
Çeviren: Özge Kayakutlu
Uyarlayan: Zeki Enes Akkan
Yönetmen: Erdal Beşikcioğlu
Oyuncu: Emre Karayel

Tatbikat Sahnesi oyunlarını Baba Sahne'de seyredebilmek çok güzel. Gidon'un Düğümü'nden sonra bu akşam Oksimoron - Erkek Aklı oyununu seyrettim.

Semih'in nişanlısı onu 15 gün önce terk etmiştir ve ayrılırken ona 15 gün boyunca düşüneceğini, kendisini de kesinlikle aramamasını söylemiştir. İşte bahsi geçen 15 günün dolmasına yaklaşık 80 dakika vardır ve bu son 80 dakikayı sahnedeki Semih'le birlikte geçiririz. Semih bize hem geçen 15 günün hem de kalan 80 dakikanın ve de ilişkisinin muhasebesini yapar. Semih nişanlısıyla arasındaki sorunu anlamaya çalışırken belki de dünyanın en eski sorularından birini kendine tekrar tekrar sormakta, daha da kötüsü bu soruya bir cevap aramaktadır. "Kadınlar erkeklerden ne ister?"

Napoliten Konseri - İstanbul Devlet Opera ve Balesi

(Nazimo - Konser)

Solistler:
Besnik Ademoğlu
Serkan Bodur
Ali Murat Erengül
Can Reha Gün
Yoel Keşap

Piyano: Hüseyin Kaya

Işık: Taner Aydın

Süreyya Operası'nda bu akşamki konserin teması Napoliten aryalarıydı. Doğruyu söylemek gerekirse bu kadar güzel ve özel bir konser seyredeceğimi düşünmemiştim. Sahneye kurulan dev perdeye yansıtılan muhteşem İtalya manzaraları eşliğinde nefis aryalar dinledik. Solistler İtalyan rüzgarı taşıyan kıyafetler giymişlerdi ve üzeri şarap ve peynirle donatılmış bir masanın etrafına oturuyorlardı.  Tüm bunlar seyrettiğimiz konseri samimi bir arkadaş toplantısına çevirmişti. Aryaların seçimi çok başarılı olmuş. Salondaki herkesi yakaladı. Dev perdede değişen İtalya resimleri de hemen hemen herkeste seyahat etme isteği uyandırdı.  Solistlerin performansları da gerçekten çok iyiydi.  Yaklaşık 70 dakika süren konserin tadı damağımızda kaldı. 13 aryanın seslendirildiği konserin finali tüm sanatçıların bir arada seslendirdiği ve dinlemelere doyamadığım  O sole mio aryasıyla yapıldı.

Bay Jerry'nin Yeri - Kabile Sahne

(Nazimo - Tiyatro)

Yazan: Barış Yücedağ
Kostüm ve Işık Tasarımı: Sevecen Başoğlu ve Serhan Demirhan
Oyuncular:
Mahir Akgündoğdu
Talha Kaya
Müzikler: Kabile Trio
Arda Özkan
Güney Kumaş
Yasin Oyoz

Bay Jerfry'nin Yeri oldukça enteresan bir oyun. Moda Sahnesi Küçük Salonda yaklaşık 30 kişilik bir grup olarak seyrettik oyunu. Salona girerken bizleri altın rengi parlak garson yelekleri giymiş oyuncular karşıladı ve bu çok kibar garsonlar yerlerimize kadar bizlere eşlik etti ve her birimizle tek tek ilgilendi.  Ama tüm bu nezakete rağmen içimde tedirgin bir his oluştu. Çünkü sahnenin ortasında beyaz tebeşirle çizilmiş bir ceset krokisi vardı. Belli ki olay yakın zamanda olmuştu, çünkü tebeşir çizgiler henüz hiç silinmemişti, taptaze duruyordu. Jerry'nin Yeri belki bir jaz kafe, belki bir restoran belki de bir bar. Ya da hepsi birden.

Antabus - Semaver Kumpanya

(Nazimo Tiyatro)

Yazan: Seray Şahiner
Yöneten: İlham Yazar
Işık Uyarlama: Mustafa Karakoyun
Ses Uyarlama: Sibel Altan
Oynayan: Nihal Yalçın

Moda sahnede nefis bir oyun izledik. Seray Şahiner'in aynı adlı romanından uyarlanmış Antabus. Her ne kadar böyle bir blogda yazsam da ben oyunlara hakkında hiç bir şey okumadan gitmeyi seviyorum. Bir çeşit tahmin oyunu oynuyorum da diyebilirim. Ama Antabus ismi oyundan önce bende hiç bir çağrışım uyandırmadı. Oyun afişindeki resim olmasa oyunun birYunan tragedyası olduğunu bile düşünebilirdim. Ama karşıma bambaşka bir dünya çıktı.

Oyun 3. sayfa haberlerine konu olan kadınlardan bir tanesinin hayat öyküsü. 13 -14 yaşlarında bir kamyon kasasında ailenin en ufak çocuğu olarak İstanbul'a gelen Leyla Taşcı'nın hayatını Leyla Taşçı'nın kendisinden dinliyoruz. Leyla bize geri dönüşlerle hayatını anlatıyor. Hiç susmuyor. Anlatacak o kadar çok şeyi var ki. Aslında hikaye çok klasik. İçinde sevginin olmadığı bir hayatta büyümeye çalışan bir kız çocuğu. Ailesi için kedisinden daha çok namusun korunup kollanması önemli. Namusunun başını bekleyen annesi, babası, abileri, amcası var.