Martı - Pürtelaş Tiyatro

Yazan: Anton Çehov
Çeviren: Ahmet Sami Özbudak
Yönermen: Serdaş Biliş
Sahne ve Kostüm Tasarım: Gamze Kuş
Müzik: Çiğdem Erken
Koreograf: Tuğçe Tuna
Işık Tasarımı: Cem Yılmazer
Video Animasyon: Ezgi Kaplan
Oyuncular:
Boran Kuzum, Ecem Uzun, Fırat Tanış, Gonca Vuslateri, Kayhan Açıkgöz, Serdar Orçin, Sevil Akı, Şerif Erol, Tilbe Saran, Yasin Bardakçı, Cem Cücenoğlu

Yaklaşık bir buçuk ay önce seyrettiğim Çehov'un Martı oyununu biraz gecikmeli olarak yazıyorum. Çehov'un İş Bankası yayınlarından çıkan Büyük Oyunlarını okuduğumda, içlerinde en çok Martı oyununu merak etmiştim. Çünkü oyun göl kıyısındaki bir evde geçiyordu ve göl oyunda çok önemli bir yer tutuyordu. O nedenle gölün tiyatro sahnesinde nasıl taşınacağını çok merak etmiştim.

Bilmeyenler için oyunun konusundan biraz bahsedelim.  Pyotr Nikolayeviç Sorin devlet memurluğundan emekli olduktan sonra bir taşrada, göl kıyısındaki çiftliğine yerleşir. Ünlü bir artist olan kız kardeşi İrina Nikolavyevna'nın oğlu Konstantin Treplev de onunla birlikte yaşamaktadır.
Treplev'in çocukluğu annesinin başarılarının ve güzelliğinin gölgesinde, ona duyduğu sonsuz hayranlıkla geçmiştir ve bu ortam onu çok naif, çok duygusal ama başarısız bir gence dönüştürmüştür. Şimdi burada, sığıntı gibi kaldığı dayısının yanında oyun denemeleri yazmaktadır.

Martı - İstanbul Şehir Tiyatroları

(Nazimo - Tiyatro)

Yazan: Anton Çehov

Çeviren: Behçet Necatigil

Yöneten: Yıldırım Fikret Urağ

Dramaturg: Dilek Tekintaş

Sahne Tasarımı: M. Nurullah Tuncer, Sırrı Topraktepe

Kostüm Tasarımı: M. Nurullah Tuncer, Yeşim Türkgeldi

Işık ve Video Tasarımı: Kemal Yiğitcan

Koreografi: Yasemin Gezgin Yavuzcan

Oyuncular

İrina Nikolayevna Arkadina: Jülide Kural

Boris Alekseyeviç Trigorin: Mert Tarık

Nina Mihaylovna Zareçnaya: Pelin Abay

Konstantin Gavriloviç Treplev: Nazif Uğur Tan

Maşa: Yeşim Koçak

Pyotr Nikolayeviç Sorin: Mert Asutay

Polina Andreyevna: Rozet Hubeş

İlya Afanasyeviç Şamreyev: Ersin Sanver

Yevgeni Sergeyviç Dorn: Hakan Arlı

Semyon Semyonoviç Medvedenko: Mert Aykul

Yakov: Kamer Karabektaş

Anton Çehov'un Martı oyunu ilk kez bu seneki İstanbul Tiyatro festivalinde sahnelenmişti ve yeni sezonun da açılış .oyunlarından biri oldu.

Büyük Oyunlar - Anton Pavloviç Çehov (İvanov, Orman Cini, Vanya Dayı, Martı, Üç Kız Kardeş, Vişne Bahçesi)

(Nazomi - Tiyatro)

Neden tiyatro kitabı okudum? Aslında okumamın sebebi Çehov Makinesi (oyun yazısını yine bu  blogda bulabilirsiniz) adlı Devlet Tiyatrosu oyununa bilet almamdı. Oyuna hazırlık olsun diye okumak istedim. Oyunları ardı ardına okuyunca, oyunlar arasında o kadar çok ortak nokta dikkatimi çekti ki. Ben tabi ki burada Çehov üzerine bir eleştiri / inceleme yazısı yazacak değilim. Haddim de değil zaten. Fakat oyunları okurken dikkatimi çeken konuları ve oyunların bana hissettirdiklerini yazmak istedim. 

Kısaca oyunlardan bahsedecek olursak; 

İvanov; İvanov soylu ama para sıkıntısı çeken taşrada yaşayan bir çiftlik sahibidir. Otuzlu yaşlarının ortasındadır. Karısı ağır verem hastasıdır ve ölmek üzeridir. Karısının ailesi, kızları farklı dinden bir adamla kaçarak evlendiği için, onu evlatlıktan red etmiş ve drohomasını vermemiştir. İvanov, karısına olan sevgisini kaybetmiştir ve onu ihmal etmektedir. Taşra doktoru kadının acılarını dindirmeye çalışmakta ve İvanov'a karısına kötü davrandığı için kızmaktadır.

Meraklılar -Richard Bach

Yazan: nazimo Kategori: Fantastik

Meraklılar, Richard Bach’ın hayalindeki dünyayı dağ gelincikleri üzerinden anlattığı  5 uzun hikayeden oluşuyor. Ben uzun hikaye diyorum ama, orijinalleri “Dağ Gelincikleri Günceleri” adı altında ayrı ayrı kitaplar olarak basılmış. Meraklılar, aslında büyükler için yazılmış fabıllar. Bir çeşit “kızım sana söylüyorum, gelinim sen anla” öyküleri.

Efsaneye göre, dağ gelincikleri, bilinmeyen bir zamanda gezegenleri Ferre’den dünyaya gelmişler ve bu gezegende insanların hayatına paralel barış içerisinde bir medeniyet kurmuşlar. Kendileri de tam olarak ne zamandan beri dünya üzerinde yaşadıklarını bilmiyorlar. Geçmişlerinde bir felaket olduğunu tahmin ediyorlar ama bunun ne olduğunu tam olarak bilen yok. Kurdukları medeniyet gücünü çok basit kurallardan alıyor.

“Başkasına vereceğim zararı, her ne olursa olsun önce kendime vereceğim.”“Nasıl ki kendime saygı duyuyor ve nazik davranıyorsam, akranlarıma, büyüklerime ve çocuklara da aynı nezaketle ve saygıyla yanaşacağım”“Başkaları için isteyeceğim, diledikleri gibi yaşama, düşünme ve inanma özgürlüğüne sahip olmalarıdır. Bu özgürlüğü kendim için de isteyebilirim.”“Bütün seçimlerimi yaparken ve her günümü yaşarken en yüksek doğruluk duygusu hep içimde olacak.”